Dziewczynka

Dziewczynka
Pieńkowski, Ignacy (1877 - 1948)  
Ignacy Pieńkowski 98  
olej / płótno  
74 x 46  
1898  
Galeria Rogalińska Edwarda Aleksandra Raczyńskiego  
MNP FR 340  
Fundacja im. Raczyńskich przy Muzeum Narodowym w Poznaniu  
Galeria Rogalińska Edwarda Aleksandra Raczyńskiego  
zakup  
Galeria Sztuki Polskiej koniec XVIII w. do 1939 r.  

Wykształcenie artystyczne zdobywał I.  Pieńkowski podobnie jak Wł. Ostrowski i A. Gawiński w Klasie Rysunkowej W.Gersona w Warszawie (1892-5), a następnie w latach 1895-8 w krakowskiej ASP pod kierunkiem T.Axentowicza i L.Wyczółkowskiego. Przypuszczalnie uczył się też w szkole S.Grocholskiego w Monachium w 1898, by jeszcze w tym samym roku przenieść się do Akadémie Julian w Paryżu, a w 1900 do Rzymu. Powróciwszy na stałe do Krakowa, związany był zarówno z tutejszą Akademią, w której od 1918r. wykładał malarstwo, jak i środowiskiem warszawskiej „Chimery” i tamtejszej SSP jako profesor od 1909r. Pracę i udział w wystawach organizowanych przez lwowskie, krakowskie i poznańskie TPSP oraz TZSP w Warszawie przerywał artystycznymi podróżami do Francji, Włoch i Brazylii.

Portret, obok malarstwa pejzażowego i rodzajowego oraz martwej natury, był często podejmowanym tematem przez Pieńkowskiego. Dziewczynka przy oknie to jedna z jego najwcześniejszych prac, namalowana pod koniec studiów w Krakowie. Obrazuje ona nie tylko modne pod koniec wieku zainteresowanie folklorem, ale i wpływ malarstwa L.Wyczółkowskiego, zafascynowanego wówczas problematyką światła i koloru bliską francuskiemu impresjonizmowi. Postać zadumanej dziewczynki zestawionej z świetlistym tłem okna nie wolna jest też od symbolicznego podtekstu.

[dr E.Leszczyńska]